icon-arrow-left Moeders

Wat is een seksueel trauma?

Trauma en seksueel geweld

Trauma is een Grieks woord voor ‘wond’. Een psychotrauma betekent letterlijk een ‘wond op je ziel’. Die wond kan ontstaan wanneer je een schokkende gebeurtenis hebt meegemaakt. Dat kan een eenmalige gebeurtenis zijn, of een herhaling of opeenstapeling van gebeurtenissen, lang of kortgeleden. Seks tegen je zin is per definitie een schokkende gebeurtenis die kan leiden tot een trauma.

Seksueel geweld is iedere poging tot seksuele handeling waarbij geweld of dwang gebruikt wordt. Dat kan dwang door lichamelijke kracht maar kan ook dwang door emotionele kracht zijn. Ook daden gericht tegen iemands seksualiteit vallen hieronder. De dader kan een onbekende zijn of een bekende van je. Verkrachting is een vorm van onvrijwillige seks die wordt ingezet door daders om mensen klein te krijgen.

Seksueel trauma kan ook ‘wonden in je lijf’ veroorzaken. Ervaar je lichamelijke klachten door seksueel geweld zoek dan contact met je huisarts of een gynaecoloog. Kijk hier voor meer informatie.

icon-quote

“Als je alleen bent, dan kunnen sommige situaties voor een vrouw zó onveilig zijn. Er zijn mannen die denken dat iedere vrouw die alleen is hen toe behoort, goedschiks of kwaadschiks. Om een lang verhaal kort te maken: ik werd zwanger. Toen ik het ontdekte ging ik naar de kerk om hulp te vragen, ik wilde de zwangerschap niet. Ik hoopte dat ze een oplossing hadden voor me. Ik dacht aan een abortus. De vrouw van de voorganger raadde het me af. Ze zei dat ik nu al een moeder was, ook al was het kind nog niet geboren. En daar zit ik nu, met een dochter van zeven. Ze heeft geen vader, ze vraagt steeds naar hem. Ze is tegendraads. Ik denk dat ze makkelijker zou zijn als ze een vader had, daar zou ze naar luisteren.”

Reacties

De manier waarop iemand reageert op een schokkende gebeurtenis is heel verschillend. Het zet je leven vaak op zijn kop. Je slaapt slechter, je kan je slechter concentreren, je bent prikkelbaar en hebt nachtmerries. Daarnaast kan je last krijgen van somberheid en angst en (werk)relaties lopen niet meer zo goed. Je wordt geconfronteerd met je eigen kwetsbaarheid en zo kan je het gevoel van veiligheid en controle verliezen. De wereld voelt niet langer als veilig en voorspelbaar. Na een verkrachting voelen vrouwen zich vaak vies, het is alsof ze zich niet vaak genoeg kunnen wassen. Dit zijn normale reacties op schokkende gebeurtenissen. Meestal verminderen deze stressreacties na een aantal weken maar als dat niet zo is, is het belangrijk om hulp te zoeken. De kans is er dan dat je een posttraumatische stressstoornis hebt.

Vluchten, vechten en bevriezen

Vluchten, vechten en bevriezen zijn natuurlijke automatische reacties bij het meemaken van trauma. Je hersenen maken dan heel snel een beslissing: vluchten als het nog kan, anders vechten en als de ander sterker is dan is er nog maar een mogelijkheid, dat is bevriezen. Bevriezen leidt bij sommigen tot verlamming van je spieren, bij anderen tot stijfheid. Vaak kunnen mensen tijdens de bevries-reactie niet om hulp roepen, omdat hun spieren - dus ook de spieren rondom de stembanden - verlamd zijn. Als je seksueel geweld meemaakt kan je je als het ware vervreemd voelen van je eigen lichaam, alsof je jezelf van buiten waarneemt, alsof de omgeving niet echt is, als in een droom, veraf of vervormd.

Deze inhoud kan vanwege de huidige cookie-instellingen niet weergegeven worden.

Om deze inhoud te kunnen zien, verander je cookie-instellingen.

(2020, 2 november). Lindsay (27) werd verkracht op tinder-date.

In dit filmpje vertelt Lindsay hoe zij bevroor tijdens de verkrachting. Ze vertelt hoe dat is. ‘Ik heb een aantal keer aangegeven, ik wil dit niet, ik wil dat je stopt! Daar werd geen gehoor aan gegeven. Op een gegeven moment kreeg ik twee handen om m’n nek en toen wist ik dat het echt foute boel was en dat ik beter niks kon zeggen. Ik ben bevroren in de hoop dat het zo snel mogelijk over zou zijn. De gevolgen waren enorm’. Ze kreeg depressieve klachten en een PTSS. Lindsay verweet het zichzelf vooral dat dit haar overkwam. ‘Het voelde alsof ik me dit heb laten gebeuren. Waarom heb ik niet geschreeuwd, misschien hadden de buren het gehoord. Door er met een therapeut over te praten weet ik nu dat ik niets had kunnen doen, dat het bevriezen een reactie is geweest om te kunnen overleven!’